Styl domyślny jest włączony. Wyłącz go teraz.

Podłoga ugina się przy każdym kroku. Runęlibyśmy w otchłań starego, poniemieckiego domu, gdyby nie perski dywan, który przysłania ją i unosi nas cudownie nad zmurszałym stropem. Więc spędzimy tu noc. W tym słabym świetle, od którego bolą oczy. Pol wykłada do szafki ubrania, klucze, szczoteczkę do zębów. Jakby chciał się zadomowić. I tak zostaje za dużo pustych półek. Kiedyś mieszkali tu alkoholicy na odwyku. Szpital psychiatryczny miał w R. ośrodek terapeutyczny. Zostały po nich książki o relacjach interpersonalnych, empatii i emocjach. Chorobliwie żółte. Przywalone rocznikami National Geographic. Kiełbasa jest francuska, choć kupiona w sklepie w B. Łamiemy po kawałku i żujemy wpatrzeni w mapę. Herbata w cudzych kubkach smakuje inaczej. Zostawiam niedopitą. Kropelka śliny odlepia się od ust i stygnie na środku kubka. Wybraliśmy się tu na rowerach. Jechaliśmy cały dzień, z przerwami na zwiedzanie romańskiego kościółka w Ś. i ruin zamku w B. Goniła nas ciemna chmura. Jeden deszcz przeczekaliśmy w lesie, drugi pod kolejowym wiaduktem, trzeci na przystanku PKS w Mysłowie. Adam, w porę uprzedzony o wizycie, wyprał dla nas pościel. Jest sztywna, zimna i pachnie kwiatami jak umarła kobieta. Liczę: dwóch samotnych mężczyzn, trzy pojedyńcze łóżka, trzy martwe kobiety zwinięte u wezgłowia. Ta trzecia, której nawet nie dotykamy, dla Szpilki. Miał przyjechać z nami, ale musiał iść do pracy. Gdzieś kilka wiosek od R. mieszka dziewczyna, o której Pol mówi, że ma takie same zmarszki jak e. Mógłby się w niej zakochać. I ja, pewnie, też. Folia rozpięta nad schodami szeleszczy bez przerwy, słyszę ją nawet przez sen. Faluje jak wszystka natura, (i nawet nasze ciała, wyjątkowo martwe). Wiatr. Wiatr jest po prostu. www.pjotruska.blog.pl 2007-08-22 FOT. PJOTRUSKA Pol

pjotruska

złotoryja