Dzień bez słońca w obcym miasteczku na eś. Wyszczerbione krawężniki, pleśń na murach, w trawie szkło po butelkach. Niewysychające kałuże, z których piją bezdomne kundle i gołębie. Po parku spacerują bulteriery na smyczy. Wściekłe jak cholera. A ludzie, którzy zawsze wyglądają jak ich miasto, tu są brzydcy i smutni, nawet dziewczyny w biodrówkach. I żadnej nie chcę za żonę.

Znajduję przystanek i rozkład jazdy, ale wcześniej docieram pod poradziecki czołg przerobiony na pomnik. Celuje z postumentu w bezrękie manekiny, które ktoś ubrał w sprane sweterki i ustawił w tyralierę na wystawie sklepu "Ubrania z zagranicy". Więc wystarczy załadować - jeden pocisk i będzie po zagranicy. Wojna wisi na włosku.

W busie z eś do el myślę o brzydkich dzieczynach i ich wściekłych chłopcach, którzy zabiją nas kiedyś, na pewno. Przyjdą po nasze pieniądze, po nasze samochody, nasze wille z basenami, plazmowe telewizory, nasze kochanki i nasze dzieci. Przyjdą po nasze kolorowe, opisane szczegółowo w tabloidach życie. Po dziki seks. To ostatnia audycja Radia Miłość.


pjotruska.blog.pl 2005-11-07

FOT. PJOTRUSKA

pjotruska

złotoryja