Wspinał się z plecakiem na wierzchołki sosen. Jego dłonie pachniały żywicą jak drzewa, więc kiedy pod wieczór zachodził do gieesowskiej knajpy na piwo, ludzie mówili: "Las przyszedł". Bywalcy lokalu dostawiali obite podartym skajem krzesełka do stolika, przy którym usiadł. A on mówił: w Ciepierzycach był weterynarz z miasta, młody Matwiejuk prowadzał się z Oleńką po buczynce, z huty znowu szedł różowy dym - bo widział to wszystko z góry. Dzięki Lasowi pomalowane olejną farbą ściany speluny zaczynały prześwitywać, przepuszczać prawdziwszy i piękniejszy niż knajpiane wnętrze świat. Ci, którzy cały dzień przedrzemali tu z głowami na blatach, teraz ze wzrokiem utkwionym gdzieś w dali - w rysach i pęknieciach - dziwili się nowemu autu weterynarza, pięknej Oleńce lub różowej chmurze nadciągającej nad ich głowy. Zbudzeni ze snu, nie pragnęli już maligny, ale bab z krwi i kości. Las pachnial żywicą, knajpa - rozlanym piwem, a ich nagle dopadała woń dojrzewających w sadzie papierówek, wywiewany na podwórze zaduch stajni, słodki posmak miodu z pasieki i wzruszonej hakami ziemi. Jeśli nie przepili wszystkiego, wyłuskiwali z kieszeni drobniaki na czekoladę dla dzieciaków i z tabliczką w ręce wychodzili na Drogę.

pjotruska.blog.pl 2005-03-20

FOT. PJOTRUSKA

pjotruska

złotoryja