1.
Mży, więc Marysia zaciąga dzieciaki pod jabłoń - gęstą i rozłożystą, ale w tym roku kompletnie pozbawioną owoców. Stamtąd - z bezpiecznej odległości - patrzą, jak podpalam prezydenta Putina na pierwszej stronie Gazety Wyborczej, jak ogień dotyka cienkich gałązek, jak przez chwilę się waha, boi, a potem wskakuje także na nie, wgryzając się w drewno ostrymi pomarańczowymi płomykami.
2.
Potem rozgarniam żar i wyciągam z popiołu usmażone w ogniu ziemniaki. Ostrożnie podnosimy je z mokrej trawy, kawałek po kawałku odrywamy zwęgloną skórkę.
- Czy można zjeść taki węgielek? - pyta Szymon, nasz domowy święty od dziwnych pytań. Kuba - nasz domowy święty od przekornych eksperymentów - nadgryza i zaraz ze wstrętem wypluwa spalonego na kamień ziemniaka.
3.
Potem rzucają w niebo plastikowymi bumerangami, które wciąż kradnie im szalony GPS. Biegają za wariatem, wściekają się, próbują przekupywać go jabłkami, ale pies nie taki głupi. Pozostają rozwiązania siłowe:
- Niech pan go gdzieś zamknie, bo nie ma zabawy - prosi zmęczony bieganiem Daniel od sąsiadów. Scenie patronuje świeżo spalony przydent Putin.
4.
Potem przyjeżdża Pol i tniemy krajzegą sosnowe bele zza stolarni. Obsypani wiórami, z pachnącymi żywicą dłońmi, kręcimy po podwórzu - wśród próżnujących dzieci - jak święci od dobrej roboty.
- Zostań na noc, mam dobrą wódeczkę, wypijemy razem - kusi mój brat, gdy przed siódmą otrzepuję się z trocin, by zdążyć na pekaes z B. Kręcę głową, bo jako święty od miłości potrafię się oprzeć takim pokusom. Nie teraz, nie dzisiaj. Potem. 
5.
- Zawsze tak mówisz - wzdycha na dowidzenia Pol, i choć oczywiście przesadza, nie da się dalej udawać, że istnieje jakiekolwiek nieodwoływalne potem. Śmiertelne są nie tylko końcówki mych paznokci i włosów, to się rozlewa znacznie szerzej. Być może zatem przynajmniej tej nocy pewna wódka byłaby lepsza od niepewnej, zwiniętej do środka - jak suchy liść, jak kapusta na gołąbki - miłości. 




pjotruska.blog.pl 2004-09-26

FOT. PJOTRUSKA

pjotruska

złotoryja