Żytkiejmy, tak właśnie wygląda raj.

Oj, brakuje mi tego.

Zaczął się wrzesień, deszczowy i pełen wątpliwości. Pogoda  nie pomaga mi dojśc ze sobą do ładu, ale to nic. Polubiłam siedzenie pod kołdrą z kubkiem kawy i czekoladą. I ogólnie jakoś teraz polubiłam wszystko. Całe moje życie wydaje się być w pewien sposób lepsze. "Masz dwie nogi, masz dwie ręce, czego Ci więcej potrzeba?" Myślę, że to dobrze, naprawdę dobrze i oprócz tego potrzeba mi niewiele. Cieszę się, że wreszcie zaczyna się Winobranie, że Zosia będzie od teraz mieszkać w Zielonej Górze, że Martynie w miarę podoba się nowa szkoła. Cieszę się również szczęściem Natalii i bardzo gorąco jej gratujluję - było pewne, że się uda Cwaniaro! <3

Jestem też oczarowana filmem "Jasminum", oczarowana do głębi siebie i swoich możliwości.

Jutro pierwsze fakultety, będę dzielnie walczyła z rozszerzoną biologią i trzema grubymi podręcznikami.  Ogólnie będę teraz ciężko walczyła ze szkołą i będę się zmuszała żeby do niej chodzić. Ale to nic, obiecałam, że będę dzielna przez te 10 miesięcy więc dotrzymam słowa.

" Nie płacz. Będziemy płakać jutro."