.....

"Na imię miała Lo, po prostu Lo, z samego rana, i metr czterdzieści siedem w jednej skarpetce. W spodniach była Lolą. W szkole Dolly. W rubrykach  Dolores. Lecz w moich ramionach zawsze była Lolitą."

KONIEC. nie dam rady ;< 

Ważne będzie tylko, że byłeś moją słabością i siłą, utratą i odzyskaniem, światłem, ciemnością, bólem - to znaczy życiem...
Będziesz trwał w pyle, w który zmieni się moja pamięć zatrzymana na zawsze, silniejsza niż czas, niż gwiazdy, silniejsza niż śmierć...

Milczysz? To dobrze. Nie mów zapomnij. Nie mów tak. Jesteś przecież rozumnym mężczyzną. Więc gdybym zapomniała, to nie byłabym już ja, bo ty wszedłeś we wszystkie moje rzeczy, zmieszałeś się z najdawniejszymi wspomnieniami, doszedłeś tam, gdzie nie ma jeszcze myśli, gdzie nie rodzą się nawet sny, i gdyby ktoś wydarł Cię ze mnie, zostałaby pustka, jak gdyby nigdy mnie nie było.

Chciałam o Tobie zapomnieć, jednak gdy patrzyłam na błękitną ziemię, było tak jakbym patrzyła na Ciebie. Bo Ty jesteś wszędzie, gdzie patrzę...

umarłam ; ((((((((((((((((((((((((((((((((( 

paulinkowa, 17 lat

Toruń!