Kocham Cię jak Irlandię

Wiem, że długo mnie nie było.

Tak właściwie, to nawet nie potrafię logicznie ogarnąć tego, co się u mnie działo od ostatniego posta.

Nie wiem nawet, czy chcę to ogarniać.

Ale żeby zgrabnie wszystko streścić powiem tyle:

wróciłam do punktu wyjścia.

I jak zwykle nie wiem, co i jak.

Kto z kim, z czym w czym, itp, itd.

Najgorsze w ty wszystkim jest to, że zaczęła się jesień.

Obawiam się, że te 5 dni w Dublinie były ostatnimi słonecznymi dniami tego roku.

Zielono, zielono, słonecznie i zielono.

Tak więc życie toczy się dalej, w tych samych barwach i tym samym rytmie.

patsygirl1792

Berlin