546.

Wróciliśmy do szkoły. I nie ma się z czego cieszyć.

Mogłabym zacząć narzekać na nową kobietę z pp, która każe nam się tego przedmiotu UCZYĆ; mogłabym narzekać na kobietę z matematyki, która uprzyjemni nam życie ośmioma jedynkami z maturalnych powtórek; mogłabym narzekać na moją wychowawczynię, która już na poniedziałek zadałam nam pierwszą lekturę i milion zagadnień do przerobienia na październik... Po tych paru dniach mogłabym narzekać na naprawdę wiele rzeczy, jednak żadna z nich nie równa się z ostatnią lekcją dzisiejszego dnia. Francuskim. Wolałabym każdą głupią fizykę, biologię, geografię czy chemię zamiast lekcji z panią B., która chce nas pytać na lekcjach, robić niezapowiedziane kartkówki, sprawdziany, wypowiedzi i ciągle mówi po francusku. Nie skończę tej pieprzonej szkoły.

Na dzień dzisiejszy maturę z matematyki zdałam, a właściwie to nie, na 22%. Milutko. Z polskim lepiej, aczkolwiek bardzo nie satysfakcjonująco, jeżeli chodzi o podstawę. A co dopiero będzie z rozszerzeniem...

To będzie najdłuższe osiem miesięcy mojego życia.

[ zdjęcie zrobione podczas powrotu z Chorwacji. chcę wakacje...]

pannamalgorzata

Ruda Śląska