Nie ma mnie bo nie ma. Przypuszczam, że jeśli komuś zależy by czasem tego bloga odwiedzić dla zobaczenia czegoś nowego, to dostanie stosowne powiadomienie. Bloga pod respirator nie zamierzam podłączać z autouploadem nieustannie tego samego.

Kotlety lubię tylko świeże, a łamane linie i liczby przy nich z zasady mam gdzieś.

Dzisiaj już niemal każdy ma imię nazwisko photography bądź imię nazwisko fotomodelka. Wszyscy panicznie walczą o kolejne lajki, jakby cokolwiek one znaczyły.

A już najlepsze gdy wielu myśli, że fotografia, modeling i branża mody w ogóle to świetna zabawa, w której chodzi tylko o wygłupy przed aparatem, za które dostaje się astronomiczne pieniądze.

Zacząłem się nad tym głębiej zastanawiać po swojej ostatniej sesji, gdy trzesącymi się rękami wlewałem wywojkę do koreksu, a potem kolejne odczynniki. Gdy negatywy wisiały już tradycyjnie na karniszu, odetchnąłem na kanapie myśląc jak cholernie odpowiedzialna jest to robota, zwłaszcza jeśli pracuje się z wynajętymi do sesji ludzi, a wszelkie dokrętki to koszty.

Ostatnio odchodząc nieco w inną stronę mocno dystansuję się do wszystkiego powyżej. Na zdjęciu zresztą można zobaczyć małą namiastkę, a raczej bardzo pobieżny szkic do przyszłego cyklu.

Wy tutaj fotografujcie romantyczne plenery w świetle zachodzącego słońca, maślane oczy i usta w dziubek, a ja sobie pospaceruje nad przyszłością.

| Untitled | kwiecień 2012 |

T U M B L R

F A C E B O O K

O F I C J A L N A   S T R O N A

panmajster

Warszawa