Bunkier!

Miało być: "No to napieeeerdalamy."

Ale będzie trochę inaczej....

Ale napieeeerdalaliśmy!!!

Najwspanialszy wieczór w moim życiu. Łzy smutku i rozpaczy zamieniły się w łzy szczęścia. Pełna euforia. Miło, że w takich chwilach można liczyć na rodzinę, dla której liczy się szczęście najbliższych. Niesamowite doświadczenie. Niesamowita atmosfera. Niesamowici ludzie. Niesamowity wieczór. Krótko, bo krótko, najważniejsze że w ogóle mogłam tam być i to poczuć. A najwspanialsze w tym wszystkim jest chyba to, że zobaczyłam ich na żywo. W końcu mogłam ich poznać- Dzar, Kamcia, Stoktos, Preses (...) wszystkie mordy lajf, rytualne rzecz jasna.

Będzie mi Was brakować.

Dziękuję :*

I do następnego napierdalania!