właśnie trace życiowa równowage,

gubie sie we wlasnych decyzjach i tone w ich konsekwencjach,

boje się jednocześnie nie mogąc doczekać

kocham i nienawidze

pocieszam się..  tym samym jeszcze bardziej dołując

marze zdając sobie sprawe że celem kazdego marzenia jest to z czego wlasnie rezygnuje,

chcę walczyć zarazem  tracąc wiare

ufam a jednak podejrzewam

straciłam priorytety i  doświadczam wlasnie wewnetrznej walki serca, rozumu i Jego,

nie wiem czy moge zrobić coś jeszcze czy zrobiłam już wystarczająco

może dajmy wykazać się przeznaczeniu?

Olkaa. ♥

oluska95, 16 lat

Łuków