Pękłam. Trwało to od grudnia i pękłam. Precyzyjnie utkana zasłona za, którą się kryłam poprzecierała się. Pękłam w najmniej odpowiednim miejscu i przy najmniej odpowiedniej osobie. Nie dało się już zwalić na stres, powiedzieć  po raz kolejny 'nie ważne' albo 'to nie Twoja sprawa'. Łzy były najbardziej widoczne i jak najbardziej w nieodpowiednim momencie. To mnie przerasta i pierwszy raz powiedziałam o tym głośno. Nie wiem co z tym zrobić i nie umiem sobie sama poradzić, a Ty, właśnie Ty zdajesz się to totalnie ignorować i nic nie widzieć. Zawodzisz mnie, jak nikt inny. Jak można być tak zaślepionym? Spójrz wreszcie na mnie! Jest źle, naprawdę źle.

"Sometimes, I still need you."

Slot unosi się w powietrzu.

Tylko nie wiem czy na niego czekam.

Już nie czekam.

I'm pretty fuckin' far from okay.

noemi91, 20 lat

Opole