Niewiele.

Normal 0 21 MicrosoftInternetExplorer4 <!-- /* Style Definitions */ p.MsoNormal, li.MsoNormal, div.MsoNormal {mso-style-parent:""; margin:0cm; margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:12.0pt; font-family:"Times New Roman"; mso-fareast-font-family:"Times New Roman";} @page Section1 {size:595.3pt 841.9pt; margin:70.85pt 70.85pt 70.85pt 70.85pt; mso-header-margin:35.4pt; mso-footer-margin:35.4pt; mso-paper-source:0;} div.Section1 {page:Section1;} --> /* Style Definitions */ table.MsoNormalTable {mso-style-name:Standardowy; mso-tstyle-rowband-size:0; mso-tstyle-colband-size:0; mso-style-noshow:yes; mso-style-parent:""; mso-padding-alt:0cm 5.4pt 0cm 5.4pt; mso-para-margin:0cm; mso-para-margin-bottom:.0001pt; mso-pagination:widow-orphan; font-size:10.0pt; font-family:"Times New Roman";}

Niewiele.

Szum i natłok emocji, wydarzeń. Niezłomne wspomnienia darły koty z rzeczywistością. Puls był szybki, a opary wlotów i upadków nie dawały dobrej kuracji.

Niewiele.

Kiedy krzyk był duszony w poduszkę, a zimny wiatr z otwartego okna powodował zimną skórkę przytulały. Nie mówiły nic nieszczerego, nic nadzwyczajnego, a zarazem każde słowo był maścią rozgrzewającą duszę. Ich uśmiech i ciepło powodowały, że każdej nocy wymyślałam, co mogę im dobrego przekazać. Chciałabym podziękować za każdą sekundę, chociaż to tylko niewiele.

Niewiele.

Nas kiedyś łączyło. Podobno tylko przyjaźń, ale teraz kiedy jesteśmy bliżej jest mi dobrze. Nie chcę wykorzystywać ciebie, pocieszać się, chociaż jesteś mi tak bardzo bliski. Niewiele mogę ci ofiarować, tylko szczatki tego co mam.

Niewiele.

Ania

nnuskaa, 18 lat

Oświęcim