niwusia

Słońce nad stadniną,

w końską grzywę chowa twarz,

wstęgą nad łąkami

jeszcze się unosi mgła...

Stoją napięte

jak strzała gdy drży,

nim cięciwy świst

znów do lotu ją poderwie.



Konie, dumne konie,

zasłuchane w szumy traw,

lekkie i swobodne,

jak na czystym niebie ptak.

Kiedy tak patrzę,

do biegu się rwą

chciałbym uciec stąd,

chciałbym gnać za swą tęsknotą...



Tam, gdzie lśni horyzont,

drga niebieską linią

wprost w otwarte wrota chmur,

siwych chmur,

tam, gdzie w kuźni słońca

dzień powstaje nowy,

gdzie wytycza drogi

rytm - serca rytm.



Konie, dumne konie

w blasku wstającego dnia,

czułe i szalone,

czemu was uwielbiam tak?

Nieraz poniosą,

poniosą jak wiatr...







Imię: Weronika

Wiek: O dużo za dużo;P

Opisz jednym słowem: wariatka xD

Koń: Niwa [Norma] 20 V 1999r., sp. [m: wlkp., o: oo.], gniada gnida xD







Uwaga! Czytanie tego fbl dłuzej niż 1 min. grozi śmiercią na miejscu ! ! !