Wchodzisz bez pukania do mojego małego pokoiku.
Widzisz jak siedzę w niebieskich dresowych spodniach
z myszką Mikina kieszeni i jakiejś starej niebieskiej bluzce
przed komputerem i piszę ten opis,którego i tak NIKTnie czyta.
Włosy związane niedbale i opuszczona na lewe oko grzywka przy innym stroju wyglądały by całkiem ładnie.
Gdyby nie odrobinę skruszonego tuszu na rzęsach
i sześć nadprogramowych kilogramów
można by rzec o mnie 'ładna'
Na ręce mam czerwona bransoletkę , którą noszę zarazem z dumą i strachem.
Dwa srebrne pierścionki bez znaczenia .
Ot tak założone by pokazać ,ze też jestem dziewczyną.
Mimo iz łaże po drzewach nie boje się brudu i lubię przeklinać czy pluć na chodnik.
Nadal jestem dziewczyną.
Tak stojąc tak w moim pokoju dostrzegasz ściany poobklejane plakatami .
Nie. Nie są to plakaty z moimi ukochanymi zespołami czy gwiazdorami.
Nie są to zwyczajne plakaty dobrane ewidentnie przypadkowo by zakryć mdlącą biel ścian , która z dnia na dzień dobijała mnie coraz bardziej.
Patrząc dalej widzisz okno przez które wkradają się małe promyki słońca i łaskoczą mnie po moich śmiesznych i pulchnych policzkach .
Widzisz tez o ! tam za oknem ! tak ! tam ..
Widzisz blok a w nim rodziny , na pewno szczęśliwe.
widzisz też drzewo z wieloma gałęziami i cudne błękitne niebo.
Bez ani jednej chmurki .
Tak w takim niebie można się zakochać.
Łóżko zaścielone a na nim pełno moich maskotek .
Miś od Niego , Lalka od Niej , Miś od Niej i Pluszowy Pelikan od Innej.
Wszystkie kocham bo są od ukochanych osób
Patrząc tak po pokoju znowu natrafiasz wzrokiem na mnie.
Pisałam przecież ,ze to mały pokoik.
Widzisz mnie i co dostrzegasz.?
Blizny na nadgarstkach , tak , dużo blizn.
Widzisz ,że już się przebrałam .
Jeansy i szaro - białatunika a na niej
różowa, luźna bluzka z fajnym kapturkiem .
Nadal ta sama bransoletka grzywka na oczach i niedbale upięte włosy.
Myślisz pewnie .
ZWYCZAJNA i SPOKOJNA dziewczyna
Otóż nie..
Popatrz w oczy. Widzisz.?
Sa niebieskie , tak niebieskie i duże .
Moja duma.
Podobno ładne . Podobno niezwykłe. Może i.
Ale widzisz co jest w nich.?
NIE.
A dlaczego.? Bo patrząc nie widzisz.
Nie logiczne.? Otóż znowu pomyłka .
Popatrz dobrze. teraz widzisz.?
Tak to strach i lęk przed porażką.
Popatrz głębiej i dokładniej .
Otóż to .! masz racje .!
Jest jeszcze obawa przed odrzuceniem i samotność wśród znajomych.
Tak.? widzisz coś jeszcze.?
Znowu dobrze . Tak to malutkie i skulone coś w moich oczach to NADZIEJA
Nadzieja na lepsze jutro.
Koniec.
Wychodzisz z pokoju i co.?
Teraz widzisz zwykłą dziewczynę.?
a moze dostrzegłeś we mnie... CZŁOWIEKA .?
Mam nadzieje.
