StageMovement!

"Nawet jeśli nie wypowiadał żadnego słowa,

jego oczy mówiły wszystko." 

Granie, granie.. I po graniu.

Wczorajszy koncert zaliczam do najlepszego, jaki do tej pory daliśmy,

pomimo drobnych usterek związanych z kapryśną perkusją.

Jednak bez względu na zaistniałe okoliczności oraz stres związany

z niedziałającym (zalanym) sprzętem, zespołowy, jak i solowy występ

pierwszy raz z czystym sumieniem mogę uznać za udany.

Czy to przez przygotowanie, czy też publiczność- nie mi oceniać.

Niemniej jednak jestem baaardzo zadowolona. Co następnego?

To już w najbliższym czasie, jednak najpierw trzeba dokładnie ustalić

terminy. Po całym zamieszaniu po raz kolejny zostało mi zadane pytanie

co tak naprawdę widzę w tym wszystkim, co robię. Co widzę? Pasję.

Zaangażowanie w każdy projekt, piosenkę, najmniejszy dźwięk.

To właśnie jedna z tych rzeczy, które kocham i nie wyobrażam sobie

bez tego życia. Tak naprawdę w pewnym stopniu jest to oderwanie się

choć na chwilę od otaczającej rzeczywistości. Moment wychodzenia na scenę,

dreszcz emocji, pierwsze dźwięki gitar i uzyskanie dodatkowe 500% energii.

Niezapomniane i zarazem niesamowite uczucie. Gdyż niezależnie od tego,

czy dosłownie chwilę temu, za kulisami nie mogłam wydobyć z siebie głosu.

W momencie, w którym pierwsze dźwięki wydobywają się z tłoczni on z zakamarków

powraca, by móc doprowadzić wszystko od początku do samego końca.

Coś magicznego, dającego nieprawdopodobną radość w sercu i na ustach.

***

Z wieeeelką niecierpliwością czekam na najbliższy długi weekend, następny,

i następny. Tak naprawdę to na niekończące się przez dwa miesiące wolne, beztroskie dni.

Jeszcze tylko odrobinkę.

156 dni <3

San.^^

niepokolorowanaaa

Sopot