byłeś małym chłopczykiem mającym jakże modną fryzurę "na grzybka". chodziłeś do przedszkola, miałeś zawsze ładne, czerwone (czasem niebieskie ) szelki z jabłuszkiem na kieszonce. miałeś tak jak ja- te swoje dziecinne, naiwne marzenia. zawsze zachwycano się twoimi ładnymi, białymi zębami i ustami, chociaż górna warga była wąska, ale pasowała do twarzy. rysowałeś małe plastikowe drzewka i ludzi bez twarzy, albo takich, którzy byli odwróceni. wszyscy zawsze się dziwili. rozważali, o co może chodzić takiemu małemu dziecku. i dlaczego w głowie ma takie dziwne obrazy. mówiłeś, trochę sepleniąc- "ja będę zawsze inny, ja zmienię świat." i chyba zostało ci tak do dziś, bo nie potrafią zrozumieć twojego postępowania. wędrujesz swoją ścieżką, nie do końca racjonalną i oczywistą. zawsze zadaję sobie pytanie- dlaczego? i tym razem nie będzie inaczej. co  mogłam zrobić? czas się chyba zatrzymał. tylko ja jestem inna. w pamięci pozostanie niepamięć mlecznych zębów, twego sielskiego dzieciństwa, tych ciepłych lipcowo-sierpniowych popołudni - chociaż nigdy cię nie poznałam.