E J, 22 lata

"Mój ból to skała na której stanę"

mów tak do mnie odbicie lustrzane

bo gdy patrzę sobie samej w oczy

za ciężko opanować jest nienawiść.



Z rosnącą potrzebą autodestrukcji

nerwowo po kątach szukam żyletki

i wazonem rzucam w szklaną siebie

żeby tylko więcej nie bolało.



Zataczać kręgi na stole tabletek

rozpływać się w tańcu bezbrzeżnej krainy

w rytmie gry czarnobiałych skrzypiec

wchodzić coraz głębiej w samą siebie.



I pełna świadomość że jeszcze oddycham

że patrzę na świat bo strach jest silniejszy

uderzenie głową w białą ścianę

'niech ktoś w końcu wyrwie mi serce'.