Nadal trwam...

Widze to podworko.

Tą hustawke, ktora wielkokrotnie była dewastowana przez małych łobuzów.

Ten plac, ktory funkcjonował jako boisko do gry w noge, w palanta, w 'wykopanca', a z czasem do uroczych pierwszych zalotów.

Tę piaskownice, w której bawiliśmy sie budujac domki z piaskow. Z czasem budowano mebelki i bawiono sie w szczesliwe rodziny.

Te kolorowe drabinki do których jeszcze niedawno nie dosięgalam.

Teraz one uamrły.

Tu działo sie tak wiele.

Pierwsze miłosci, kłotnie z przyjaciólmi, oraz intrygujace, wspólne zabawy.

Czasem odwiedzam to miejsce, gdy ide z psem na spacer.

Jest tak pusto, smutno.

Hustawki, drabinki i piaskownice sa totalnie bezuzyteczne.

Te rozesmiane twarze, do ktorych kilka lat temu to podworko 'nalezalo' teraz chodza do liceum, na studia.

Maja wazne sprawy na glowie. Duzo nauki, a w weekendy kluby, puby. Maja zajecia dodatkowe i drugie połowki.

A ja i tak nigdy nie przestane lubic tego magicznego miejsca.

Wiem, moja sentymentalnosc czasem jest przerazajaca.

Za tydzien przeprowadzka.

Srednio mi sie to podoba.

^{fott: Me&my lover *.*}

natt92, 19 lat

Gdańsk