Pokażę Wam!

    Czasami lubię się po prostu pytać, nie oczekując Twojej odpowiedzi. Czy można moje pytania uznać za retoryczne? - Tego nie wiem. Po prostu patrzę w Twoją milczącą twarz, czując, jak serce mi wali w piersi. Jakby oszalało. A przecież wszystko w porządku... Być może już tak bardzo jestem zaślepiona, że nie widzę Twoich wad. Ale czy to źle..? Każdy ma swoje wady i zalety. Wady należy wybaczać, a zalety cenić. Tylko, że ja chyba przekroczyłam granicę tak oczywistej normy. Nawet moje ciało odmówiło posłuszeństwa - na policzki wkrada się nieproszony, szkarłatny rumieniec, serce wali jak oszalałe, a usta wyginają się w lekki uśmiech. Czy to normalne..?
    Kiedy czuję się źle, boję się o tym mówić... Boję się, że znowu zaczniesz mówić o końcu... A to boli - nawet gorzej od cięć wykonanych żyletką, która i tak dawno wylądowała w śmietniku. Powiedziałam wtedy - "Żegnaj, fałszywa przyjaciółko." . I chociaż czasem, mam ochotę cofnąć czas, aby znowu mieć ją na wyciągnięcie ręki, to odtrącam tą myśl. Bo ta "ulga" nie była rozwiązaniem moich problemów.
    Ludzie lubią bawić się moimi uczuciami. Może dlatego nie potrafiłam na początku zaufać Tobie...Twoim słowom. Przepraszam, po prostu bałam się, że znowu się przywiążę i zostanę odrzucona... Nie chciałam, żebyś cierpiał przez mój brak zaufania... Po prostu się bałam... Że nagle przestaniesz mnie kochać...
    Pojawiasz się w moich snach. Ale one wcale mnie nie cieszą... Albo znikasz w najmniej odpowiednim momencie lub też zaczynasz nagle traktować mnie jak obcą osobę. Budziłam się ze łzami w oczach, oddychając głęboko. Chciałam wtedy żebyś był obok. Żebym mogła się wtulić i zapomnieć... Spać dalej...
    Nie chcę czytać tych wszystkich SMSów... Boję się... Najczęściej później leżę na łóżku z drgawkami, poruszając ustami - wypowiadając nieme słowa. Później wstaję, odbijając się od rogu ściany i nie za bardzo wiedząc co robię siadam pod ścianą i gapię się w lustro. Moje odbicie jest nieposłusznie - wypowiada słowa : "Jesteś gównem. Bezużytecznym gównem, na które wszyscy patrzą z pogardą." . Czy ma rację..?
    Ale ja to wszystko zmienię. Pokażę ludziom, ile jestem warta. Wydam piękne książki, będę popularniejsza od Sparksa. Chcę pokazać, że to nie ja byłam gównem, tylko oni. Ci, którzy obrzucili mnie kamieniami, wyzwiskami. Którzy chcieli mnie zniszczyć. Doprowadzić moją psychikę do ruiny. Im się nie uda! Jestem silna! Udowodnię to!

---

Bo ja będę szczęśliwa. Będę cholernie szczęśliwa. Z moim Księciem.

---

Jurek ~<3