zdjecie nie moje

Będąc dziećmi chcieliśmy jak najszybciej być doroslymi, marzyliśmy by mieć juz ukończone te 18latek - tak jakby wtedy mial się zmienić cały świat...
Teraz, gdy jesteśmy juz dorośi 18nastka dawno za nami pragniemy wrócić do lat dzieciństwa by sie bawić, chodzić do szkoły i grać w kapsle z kolegami czy koleżankami wymieniać nowymi karteczkami albo chodzić do siebie by bawić się lalkami barbie.

Wtedy będąc dziećmi to co dobre wskazywali nam rodzice, przestrzegali nas przed tym co jest złe...
Wtedy uważaliśmy ich za idealnych, którzy wszystko wiedzą zawsze pomoga i wskazą odpowiednią drogę.

teraz to my wybieramy sobie wlasną drogę idziemy według własnego sumienie. Tylko tyle, że nasze sumienie i nasz droga nie zawze odpowiada tym idealnym z lat dziecinnych rodziców. Co wtedy zrobić?? Życ nadal tak jak oni mówią czy w końcu wziąść swoje życie w swoje ręcę i brać odpowiedzialność za podejmowane swoje decyzje...
Nigdy nikt nie wie, ktora droga jest lepsza, ale warto wiedzieć, że każdy ma swoje życie i ma prawo do swoich decyzji.
szkoda tylko, że nie którzy nie umieją tego uszanować albo spróbować zrozumieć....trudno trzeba żyć dalej z usmiechem na twarzy:))

Koniec!! 

mojtajemniczyswiat90

Zielona Góra