W pajęczynie spraw codziennych

Właśnie próbuję się zmusić do nauki (który to już raz?) - jutro mam ostatni do'pyt, po czym zimową sesję egzaminacyjną oficjalnie będę mógł uznać za zakończoną. To chyba mój osobisty rekord, jeszcze żadna mi się tak nie przedłużyła. ; s

Nowy, ostatni mam nadzieję, semestr rysuje się znośnie. Znośnie, to znaczy brzydko, ale do przełknięcia - o ile cztery egzaminy na ostatnim semestrze, w tym roczny egzamin z metod numerycznych, można uznać za rzecz przełykalną. Pociesza mnie fakt, że (pomijając nieszczęsne numerki) wszystkie (prawie) przedmioty są interesujące (zapewne do czasu).

...

No dobra, powiem wprost - co za dupek wcisnął mi te gówna w plan zajęć?!

Jeden plus dodatni, to Teoria fraktali - wreszcie będę umiał ładnie (matematycznie) opisać zbiory, których portrety umiem namaziać i bez tego, czego przykładem jest dzisiejszy obrazek nad wpisem.

A tak wgl, to ten dzisiejszy dedykuję mojej córeczce.

"Tatko, zrób mi pajęczynkę"

zrobiłem, po pół roku nieudanych prób.

Michał

midian

Gdańsk