Myślałam by spalić go natychmiastowo, zaraz po tym jak wpadło mi to do głowy.

Niestety zniknął gdzieś daleko i od jego właścicielki,

jak i od długopisu, którym to wypisywała tam to i owo.

Miała ona nawet wczoraj wielką ochotę na uwiecznienie tejże sytuacji

na trzech kartkach A4, lecz jego wciąż i wciąż nie ma.

Mój wzrok znów został odesłany na coś, co mogłoby mnie zaintrygować,

jak również zastanowić mnie, co to być może.

Kolorowa, zaczarowana wręcz temperówka kupiona dawno temu w biedronce,

nie byłaby doskonałym przykładem,

a mój zeszyt w krowy przestał intrygować.

Powracając do zaczętego już wcześniej tematu,

wielką mam ochotę na grę w kalambury.

Nadzieja na to, że to nie o mnie mowa była,

z każdą sekundą maleje, zamieniając się w niedoskonałe przekonanie.