188.

Ja, vi elsker dette landet
Rozciągający się
Skałami i chmurami ponad morzem,
Z tysiącem domostw.
Kochamy, kochamy go i myślimy
O naszych ojcach i matkach
I sagach, które ślą
Ślą marzenia na naszą ziemię

Ten kraj Harald uratował
Ze swoją wielką flotą,
Tego kraju Hĺkon bronił
Podczas gry Řyvind śpiewał;
Olav umalował ten kraj
Krzyżem swojej krwi,
Ze swoich wyżyn Sverre powiedział
Powstań przeciw Rzymowi

Rolnicy naostrzyli swoje topory,
Kiedy armia przyszła,
Tordenskiold grzmiał blisko wybrzeża,
Więc mógł zobaczyć jak wraca do domu.
Nawet kobiety powstały i walczyły,
Jakby były mężczyznami;
Reszta mogła tylko płakać,
Jednak szybko się to skończyło!

Prawda, nie było nas dużo,
Jednak wystarczająco,
Gdy oni nas wyzwali,
A to było zagrożenie;
Woleliśmy spalić nasz kraj
Niż zostać pokonani;
Po prostu pamiętamy co się zdarzyło
Pod Fredrikshald.

Z ciężkimi czasami daliśmy sobie radę,
Nie były w końcu uznawane;
Ale w najgorszych cierpieniach, niebieskooka
Wolność nas urodziła.
Dała nam ojcowską siłę do znoszenia
Głodu i wojen,
Dała nam swoją śmierć i honor 
I kompromis.

Wróg odrzucił swoją broń,
Podniósł przyłbice,
My, w zdumieniu, ich pośpiechu,
Ponieważ on był naszym bratem.
Prowadził, abyśmy patrzyli na wstyd
Poszliśmy na południe;
Teraz Trzej bracia stanowią jedno
I powinno tak zostać!

Norwegowie w domach i chatach,
Dziękują Ci, wielki Boże!
On zachował ten kraj,
Nawet pomimo to, że wygląda to źle.
I gdy ojcowie walczyli,
A matki płakały,
Pan po cichu się wzruszył
Więc wygraliśmy nasze prawa.

Tak, kochamy ten kraj,
Gdy pojawiają się,
Skały i chmury nad morzem,
Z tysiącem domów.
A gdy ojcowie zmagali się powstał
Z biedy do chwały,
Mimo to będziemy więc domagać się,
Spokoju do trwania

 Zdjęcie. Pierwsza klasa gimnazjum.

(żal się, mocny Boże)