Dla Siostry.
Powrót z Bieszad, wschodów słońca nie uświadczyłem.
Jakoś nie było sensu wstawać.
"
Powiedz wdzięczna kobzo moja,
u mnie lico - duma twoja,
Cóż może być piękniejszego,
Nad człowieka rycerskiego.
Cóż nad pograniczne kraje,
Kędy skoro lód rozstaje,
Ujrzysz pola nieprzejrzane,
Młodą trawą przyodziane.
Husarz zasię w mocnej zbroi,
Warownym obozem stoi.
Który po sutym obiedzie,
Straż zarazem swą zawiedzie.
Pod świętymi chorągwiami,
Głośny trąbą i bębnami,
Bierzy pochylony lasem,
Dla sławy, dla zysku czasem.
"
![[Ściema]](http://wd10.photoblog.pl/p2/9C/DE/22506629.jpg)
fotoedo
- 26/08/2008 10:15:58
