Styl domyślny jest włączony. Wyłącz go teraz.

Senes. To chyba powinno mówić Wam wszystko. Podejście drugie. Widzicie tą desperację? Co w tym jest, że poświęcamy temu wszystko? Głodzimy się, odmawiamy, kłamiemy, niszczymy, ćwiczymy, ukrywamy, uśmiercamy. Zdrowy rozsądek z powodu głodu już dawno się pożegnał i zamilkł, może już bezpowrotnie. Droga wolna. Możesz zabijać się dalej. A teraz o czymś innym... Dowiedziałam się, że koleżanka, z którą biegam, która ciągle odchudzała się bez efektów, ma kompulsywne zburzenia odżywiania. Szpital nie był z powodu bólu brzucha, pielęgniarka z opowieści w rzeczywistości była psychologiem. Wyjątkowo się na nią nie obraziłam, bo ją rozumiem. Opowiadała, że miała takie napady, że upychała papierki po batonach w szufladach i jej mama później odkryła całą szafkę opakowań. To wszystko jest takie dziwne. U mnie można znaleźć pochowane jedzenie w stertach ubrań...bo nie potrafię tego zjeść pod nakazem rodziców.

magersucht0

Gdańsk