.dziwne zimno zabiera me myśli.

No i mam weekend. Jutro nie idę do sql. Źle się czuję... Na dodatek bolą i łzawią mi oczy. Wydaje mi się, że powinnam zacząć

nosić szkiełka. Poza tym nic nie umiem. ;f

Tak bardzo chcę już wakacje. Potrzebuję rutynowego odpoczynku. Słońce + piasek + jezioro = tego mi trzeba.

Jeszcze trochę, już niedłgo (pocieszam się).

Wiem, że cisza może w każdej chwili mnie zabrać.

Ale nie boję się... Mocno wżynam żyletkę.

Krew spływa po mej dłoni. Ukojenie...

Tracę przytomność...

Leżę w szpitalu. Pytam: `Jestem w niebie..?`

Nie ! Powracam do szarej rzeczywistości.

Och... Tak mało brakowało, by być  w lepszym życiu...

Włożyłam nóż do kontaktu.

Znów straciłam przytomność.

To były najpiękniejsze sekundy w moim życiu...

Widziałam to, co jest tam, po drugiej stronie.

Już prawie tam byłam. Jednak Bóg powiedział:

`Dziecko kochane, dlaczego tak chcesz skończyć życie..?

To nie jest twoja pora, by dołączyć do mnie. Wracaj do żwych

i nic nie rób, bo czeka cię wspaniała przyszłość.`

Ocknęłam się znów w szpitalu. Jednak teraz już wiedziałam,

jaki jest mój cel... Nie popsuję tego.