z laskamiii ;**

Odziani w swoje troski, mające wymiar boski.

Późna noc, pełnia księżyca, przerażająca cisza..

I znów żałuję tego, co zrobiłam. Wielokrotnie przewidywałam co się stanie, gdy coś uczynię, a mimo to decydowałam się. Pewna nieznana siła popychała mnie w tamtym kierunku, wmawiając, że wszystko będzie dobrze mimo mojej wiedzy na pewne tematy i obaw. 

Z ciarkami na całym ciele, z drżącymi wargami i trzęsącymi się powiekami ulegałam. Efekt od dawna niezmienny - noc spędzona przy łkaniu w ukochaną poduszkę, następnie baczne obserwowanie 'niczego' przed oknem.

Kolejny etap to wmawianie sobie złych intencji wobec mnie wszystkich w okół. 

Mimo, że wiem co nastąpi ryzykuję. Nie potrafię inaczej..

Może się nauczę ?

..

maarrikaa

Międzyrzecz