"Dzisiaj jest noc..."

Wczoraj wróciłam z warsztatów w Czaplinku.

Z racji, ze jestem w szkole muzycznej i mam kupe zajec, nie mam czasu na większosc w tym na zespół, o którym zaraz powiem. Bardzo załuje, ze taki mam plan lekcji, ale niestety nei mam go jak zmienic... Ale chocby nei wiem, co z tego zespołu nie zrezygnuję! Te warsztaty... tydzień ... za mało... całe zycie mogłabym tam spędzić. Niektórym ludziom może sie to wydawac zwykłe, ale z całego serca zyczę wszystkim własnie takiego doznania. Bo to niesamowite!

No, ale wracajac...

te warsztaty dały mi wiele... Dały mi wiare, szczęście, spełniałam sie muzycznie...  Ludzie w zespole...

No po prostu, dla mnie, geniusze muzyczni... W tak krótkim czasie dojsc do takiego poziomu... SZACUN!!! A wiem, ze bedą potrafili jeszcze wiecej i wydaje mi sie, że oni też to wiedzą. Strasznie sie paliliśmy do grania... ! Rano pobudka tuz przed śniadaniem, zjedliśmy sniadanie... wszyscy siedzieli przy stole... rozmawialiśmy, śmialiśmy się, nikomu nei chciało sie odchodzic... stołówka pusta, tylko my.. tak było dobrze, że nikt nei chciał wracać...

Jednak jak tylko wróciliśmy do ośrodka, to zamiast korzystać z wolnego czasu do zajec szliśmy grać... Grać, grać, grać, grać etc.... Nie nudziło nam sie granie.! To piękne

Coraz więcej umiemy, coraz lepiej nam to wychodzi... Sa słabe elementy, ale mniej wiecej wiemy nad czym pracować... I wiecie, co...? Piekne jest, ze każdy chce pracować! Jeszcze nigdy nie grałam z takimi ludźmi. Moze inni tego nei widzą, albo tylko ja jestem taka walnięta, ale takiej pasji jeszcze nigdy z nikim nei dzieliłam. takiego zaangażowania nei widziałam... Od rana do nocy ciagle w sali prób. Głośno było... Te dźwieki aż skręcały... ale to da sie przetrzymać jeśli czerpie sie z tego radosc... :)

No i poza graniem... Złapaliśmy kontakt. Przewspaniali ludzie! Na prawdę mi sie podobało... Było... nei wiem nawet jak to opisać. Nie moge pzrekazać tegpo co czuje, bo brakuje mi słow... Najlepszym dowodem na to, ze naprawde miło spedziłam z nimi czas, sa te łzy, które wczoraj leciały jedna za drugą...

I wiem, że cieżko podzielic się z innymi takim szcześciem.. Nie wszyscy to rozumieją, doceniają... Ale dla mnie to było naprawde wielkie przeżycie, wielkie wzruszenie i choćby nie wiem co sie działo, nie chce z tego zrezygnować, bo tak wspaniałych ludzi  juz nei spotkam. Nie ma takich drugich!

Chyba w końcu odnalazłam siebie i swoje miejsce...

I nic już wiecej eni napiszę, bo z każdym kolejnym słowem czuję, że to bezsensowene, próbować to opisac.

I ta notka... Nic sie tu do siebie kleji. Mnóstwo błędów, różnych pourywanych watków... Ale cóż. Nie otrząsnęłam sie jeszcze i nie chce. To był wyjatkowe chwile.. I nikt nam ich nei zabierze... Możemy sie tylko starac o kolejne takie.

Ja chce jak najszybciej kolejne warsztaty!!!

Dziękuję wam wszystkim i każdemu z osobna:

 - EDYTO

 - OLU

 - MACIEJU

 - RAFALE

 - SEWERYNIE

JESTEŚCIE CUDOWNI! :)

I pewnie nie czytacie tej notki, alenie mogłam wam nei podziekować! :)

No i oczywiscie Dziękuje też Sebastianowi, który choc nie jest w naszym zespole, równiez spedzał z nami ten czas. Podziekowałabym jeszcze jednej osobie, ale to eni w tym miejscu. Wydaje mi sie ze rysunek,  tych pare szczerych słów i nasze zaangażowanie w muzyke jest najlepszym podziekowaniem i szacunkiem za cierpliwosć i czas dla nas poświecany. :)

                                   JESTEM SZCZĘŚLIWA!!!

I dobrze zrobiłam. Nie żałuje. Nie mam poczucia winy, z jakim jechałam do Czaplinka.

Szczęścia nie odnajduje się tylko w związku, choc ten bardzo dawno się skończył.

Potrafie być szczęśliwa, zapomnieć o problemach, zmartwieniach właśnie w muzyce.

Nie żałuję, ze jestem sama. Na to kiedys przyjdzie czas i odpowiednia osoba. :)

ps. Zdjecie jest z koncertu na wałach Chrobrego, kiedy jeszcze byłam w Selviano. Twarzew są zamazane, bo nie wiem, czy osoby sobie tego zyczą. Naszych wspólnych zdjęć póki co nie mam, ale w Czaplinku dużo ich powstało, więc pewnie jeszcze bedę miała szanse je tu zamieścic. :)

lyllyth

Szczecin