Nigdy nie mów nigdy

Dawno mnie tutaj nie było. Myślę że znajdzie się ktoś chętny do obejrzenia zdjęć. Nie było czasu ani chęci. Człowiek siada do komputera chcąc coś napisać, ale niekiedy mam pustkę w głowie a literki się mylą i nic nie wychodzi. Powinnam się cieszyć, robię to co mi się podoba, powinnam się z tego cieszyć. A czuję okropną pustkę. Taką która przedziera się przez całe moje wnętrze, powoli zagnieżdżając się w sercu. Umysł już opanowała. Gdybym mogła to hektolitrami wyrzucałabym z sobie tą żal i wściekłość, która jest we mnie. One jednak każą mi milczeć. Dlaczego nie potrafię się już cieszyć nawet z błahostki?  

luthien23

Rybnik