legendofme

Minął dzień, nie ogarnie całości,
umykają chwile, jakby zabierały mi cząstkę mnie.
Już jej nie dogonię, ale przecież nie jestem zawieszony w próżni,
mogę tworzyć nowe cząstki,
które będą też moje i rozdawać kolejnym dniom.
Spotykam ludzi, cudownych tak bardzo,
Że nie potrafię namalować słowami ich portretu,
osobowości, serca, ale są, trwają,
dają siebie bez grymasu zniecierpliwienia,
a gdy ktoś jest smutny, zagubiony,
głaszczą delikatnie dusze i przytulają do serca.
Jak cudownie poznać innych ludzi?
Jak cudownie poznawać was.