Deed, Bzyku, Veżon i me~ foto by Sivy (ah, to jego nienaganne poczucie estetyki <3)

8.

Jakoś tak jak zawsze mam wszystkiego dość. To już stało się pewnego rodzaju codziennością, że przy większych wysiłkach intelektualnych łapie doła i standardowo rozpaczliwie poszukuję naokoło pilota by móc chwilowo zatrzymać czas i pogrążyć się w błogiej nicości. Choć na chwilkę...n__n~

Wegetuje. Problem w tym, że wciąż i wciąż nie wiem na co czekam... Całe życie czekam i się doczekać nie mogę, bom nieciepliwa od dziecka, ale czy się doczekam? Powarzywie jeszcze troche, zobaczymy.

Wczoraj było na prawdę fajnie, czemu nie zawsze może być tak fajnie? Tzn może, ale to byłoby nieodpowiedzialne. Nie jestem przecież dorosła, czemu nie mogę postępować nieodpowiedzialnie? Bo nie.

Pusto.

Jakże denerwuje mnie ten ciągły pośpiech, wyścig z czasem, pogoń za ulotną chwilą. Może i jesteśmy przyzwyczajeni do aktualnego tempa życia, ale nie zmienia to faktu, że nie wyrabiam! Zarywam noce, nie mam ani chwili na przyjemność, to się nazywa dorosłość? Muszę przyśpieszyć, kiedy to tak bardzo pragnę zwolnić i oddać się niecodzienności, której tak mi brakuje.

"Za duzo widze by zamknac usta nie reagowac gdy totalna pustka zamiast jakichkolwiek zasad w tym jebanym spoleczentwie mieszkancy tego swiata stali sie jego przeklenstwem"