że niby kambek.

[Efekt pomysłowości naszego Koła, na symbolizm nas wzięło, za dużo Młodej Polski ostatnio, oj, za dużo. Kultowa, dzień wybierania tekstów i (prawie) ostatecznego zamykania pierwszego numeru n-Tropii.]

Dawno mnie tu nie było. Co się w tym czasie zmieniło? Dostałam pracę, napisałam pierwszy rozdział licencjatu, wyszedł pierwszy numer naszego z dawna oczekiwanego pisma, zaliczyłam sesję, parę konferencji naukowych, ciągle li tylko jako widz, założyliśmy nowe, kolejne z rzędu koło naukowe, dorobiłam się kalekiej koszatniczki - rekonwalescentki, nabrałam jeszcze większego wstrętu do kiecek, otwarliśmy sezon bunkrowy, ciągle nie zrobiliśmy Dnia Perwersa, emo-martynka się skończyła, dziś jest 16 rocznica śmierci Kurta, powinnam coś czytać, ale mi się nie chce, powinnam się martwić rozpikselowaniem zdjęć na wystawę, ale też mi się nie chce, powinnam się uczyć chemii, ale nie chce mi się najbardziej. Chyba znowu nic z tej mojej matury nie wyjdzie. Powinnam sobie szukać uniwerka na Erasmusa, ale obiecałam poczekać z tym na Sandrę i na środę, co daje wymówkę mojemu niechceniu. Na domiar wszystkiego skończyła się czekolada. Czas iść się pociąć.

Słucham sobie Kurta, tak tribute to i te sprawy, ładna, kompletnie nie okrągła rocznica. Będę o nim pisać w moim licencjacie. Zresztą nie tylko o nim. Ależ ta praca będzie z dupy. Poza tym... mówiłam już, że nic mi się nie chce?

Dobra, będę fajna i nas zareklamuję - oto n-Tropia. Wchodźcie, czytajcie, komentujcie. Parę fajnych tekstów tam jest, omijajcie jedynie moje i najdłuższe, reszta jest godna polecenia.

Idę. Może w końcu zacznę coś robić. Poszłabym spać, ale wisi nade mną lingwistyczna analiza tekstu. I analiza i interpretacja. I literatura regionalna. I licencjat. I pewnie coś jeszcze.

Dobranoc.

Chaos child

kokosek, 23 lata

Katowice