Dzieciaka przytapiał ktoś kijem.

Chiny, marzec.

       Espresso w komiksowej filiżaneczce. Na słupku rtęci oficjalnie rozpoczyna się odliczanie do gorących dni, choć na te najbardziej urokliwe - ciepłe noce - będzie trzeba jeszcze sporo poczekać.  Chciałby pisać więcej, chociaż ostatnio ma jakiś myślowy zastój, tylko ona pomaga, lecz przy niej na szczęście nie chwyta za długopis, czuje obrzydzenie do wszystkiego, co mogłoby przegonić zapach gęstego nic zawieszonego w powietrzu, gdy jego ciężka, przepełniona miłością głowa spoczywa na niej bezwładnie. Postrzępione myśli turlają się w głowie. Plastelinowe kulki mozolnie obijają się o wnętrze rozgrzanego szkła napędzane żółtawym usmolonym światłem. Znów zagina się czas. Mała czarna z brązowym cukrem dawno wystygła, to dobrze, przecież już za późno na kawę.

Kocham Cię najmocniej na świecie,

tak mocno,

że nawet nie wyobrażam sobie jak ogromnie, Anno :*

kojak77

Trójmiasto