Żegnajcie przyjaciele,

wspólnych spraw mieliśmy wiele.

Dziś ta nić się ucina...

                    Coś się kończy...

      a coś ZACZYNA!!

Smutno. Ale nie można się smucić, że coś właśnie się konczy.

Trzeba cieszyć się, że mogło się to przezyć.

Już zero budzików, brak ławek szkolnych i korytarzy, nigdy już nie wsciekne się, że nie ma papieru w kiblu. Nigdy nie dostane jedynki za moją niewiedze. Nie będę bała się sprawdzianów z matmy ani nie będę nażekać na zakwsay po koszmarnym wf.

Dziękuje że byliście. Los tak chciał ;)

Ale coś nieśmiertelnego pozostało. Wspomnienia.Płyty mogą się połamać, zdjęcia spalić. Lecz wspomnienia umrą dopiero z nami.

I innym klasom z którymi też miałam nie mały kontakt :) Przedewszystkim A i C :) wielkie pozdroo kochani.

Więc do zobaczenia na maturze, którą zdamy z palcem w dupie. Ej ;)no przecież!!

Powodzenia. Ja wierze w was i sobie.

To ostatnia notka. Skoro koniec, to koniec. ;*

                                                                          Syla