Rzeczywistość się kręci
a czerń moich ubrań
okazała się żałobą.
(miłości)
Pomnik słabości
w cierniowej koronie
słodkiej jak aspartam.
Chroniczny brak.
Wszystkiego.
Stoję tu, jak pomnik dawno zapomnianej idei
papieros w zębach, zwiątpienie w dłoniach
i ja
moja niedopilnowana abstynencja.
