Przeszłość mnie boli i nie daje spokoju , kiedy siedzę sama w zamkniętym pokoju , kiedy łzy cisną się same na zewnątrz . Ja umieram od środka , krwawiąc od wewnątrz . Bez cienia nadziei staram się wciąż to zmienić by uwolnić swe myśli i na nowo ze wszystkim znów uwierzyć w marzenia , które chcą przyszłość zmieniać z każdą chwilą być pewna , że dam radę przetrwać . Mijają miesiące , a tkwi wciąż ten sam problem , jak obudzić się z marzeń i zacząć żyć dalej , jak przemówić do serca by przestało się lękać , jak odgonić te chwile , które wciąż wbijają sztylet .

Ciągle próbuje ogarnąć to co się wokół mnie dzieje...

BRAK MI CIEBIE...

Kasia , Ola

kasiiiek

Piecki