zebrało mi się na wspominki.

wiecie, że przez tę bransoletkę pierwszy raz się targowałam?

na migi, z kalkulatorem w ręku,

bo pani sprzedawczyni nie umiała posługiwać się angielskim.

no a ja chińskim, to prawda.

Chiny, Chiny, hmm.

nasze wysiadanie z pociągu w ciągu kilku sekund w obawie, ze nie zdążymy zrobić tego w trzy minuty.

jedzenie bardzo chińskich frytek, albo samego ryżu.

opera pekińska (ugh, do tej pory słyszę te okropne dźwięki).

i robienie nam wszystkim zdjęć i szczerzenie się do nas.

no nie powiem, kto najczęściej pozował do obiektywów, Agu ;>.

miło to wspominam, nie powiem.

no tak, pochwaliłam się Wam, to teraz mogę spokojnie iść.

buziaczki w pysiaczki, misie.

karoolka, 17 lat

Łódź.