Dziękuję za samotność - tak różną, lecz jednak tę samą.

Dziękuję za samotność bez nikogo i z kimś.


Za taką samotność, kiedy z kimś płaczę.

I za taką, kiedy wiem, lecz nic nie mówię.


Dziękuję za samotność, kiedy chcę kochać i chcę być kochaną.

Za tę najcichszą samotność, gdy serce tylko bije delikatnie.


Dziękuję i za taką, która jest rozmowy brakiem, chorobą najbliższych, minutą, a niekiedy wiecznością.

Za samotność szczerą i prawdziwą.



Dziękuję za samotność taką, która prowadzi do Ciebie.

                                                                                                           

                                                                                                                                                              K.