Świątynia Ramzesa II

Abu Simbel - Świątynia Ramzesa II

Cztery kolosy na tronach, o wysokości 21m, to największe posągi, jakie przetrwały w Egipcie. Same dłonie faraona, spoczywające na kolanach, są dłuższe niż wzrost przeciętnego człowieka. Posągi siedzą przy wyrównanym zboczu góry, ukształtowanym tak, by przypominało pochyłą ścianę pylonu. U stóp kolosów stoją związani jeńcy - Afrykańczycy i Azjaci, którzy symbolizują wrogów Egiptu. Obok nóg faraona stoją znacznie mniejsze, ale i tak nadnaturalnej wielkości, posągi jego matki Tuji, żony Nefertari i kilkorga ich dzieci. Ponad głównym wejściem, między głowami kolosów, znajduje się posąg boga słońca Re z głową sokoła.

Wnętrze świątyni Ramzesa jest znacznie mniej efektowne niż fasada. Świątynia, sięgająca 60m w głąb góry, ma bardzo prostu plan: duża sala hypostylowa prowadzi do mniejszej, również wspartej na filarach, a za nią mieści się sanktuarium. Pierwsza sala wywiera jednak duże wrażenie, zwłaszcza z uwagi na osiem posągów Ramzesa, stojących przy filarach, w pozie Ozyrysa, z berłem. Reliefy na ścianach, gdzieniegdzie zachowały się oryginalne barwy, przedstawiają zwycięstwa Ramzesa II. W mniejszej sali hypostylowej znajdują się wizerunki Ramzesa i Nefertari oraz różnych bóstw. Ostatnia sala to wnętrze sanktuarium z czterema niewielkimi posągami bogów - Patha, Amona-Re, faraona Ramzesa jako boga i Re-Horachty.
Świątynia jest tak wykuta, że co roku 22 lutego i 22 października pierwsze promienie wschodzącego słońca oświetlają święty kwartet, a przynajmniej trzech bogów, gdyż czwarty, Ptah, najbardziej z lewej, pozostaje w cieniu. Przed przeniesieniem świątyni zdarzenie to następowało dzień wcześniej. Niektórzy egiptolodzy przypuszczają, że mogą to być rocznice upamiętniające koronację i narodziny Ramzesa.

Posłuchaj