Lubię hajs. Miło mi.

Wohin gehst du, wohin?

Trolololo.

Ale mam brzusio.

Trzeci miesiąc, jak nic.

Ale czekoladowe Pocky, delicje i herbatniczki z kawusią z mleczkiem są takie dobre.

I ziemniaczki na masełku.

Przyjemnie jest chodzić do brata na kawusię.

Na piechotkę spacerkiem, gdy gdzieniegdzie z nieba spadnie kropla deszczu.

Chociaż takie sprawy mi przypominają, że serio robimy się starzy.

Pewnie za jakiś czas usiądę na tej samej sofie i wezmę na kolanka bratanicę/bratanka.

W sumie bardzo chętnie.

Ale jeszcze kilka lat pewnie.

Które i tak szybką miną.

W sumie to pewnie niedługo umrę.

Nim się obejrzę, ach.

A póki co.

Jednak nie pedagogika.

Nie chcę być jednym z ponad trzystu studentów.

Pójdę na coś innego.

I wiem, co.

Że też wcześniej na to nie wpadłam.

Kasy z roboty wielkiej nie będzie, ale w sumie.

Coś przyjemnego.

A i chętnych nie tak wielu, się dostanę raczej.

Mój pies chory.

Z racji zmiany pogody bolała go łapka (ta rozjechana w wypadku).

No więc markotny był, nic nie jadł.

Potem brzuch go bolał.

Żal mi się go zrobiło.

I zaczęłam go głaskać po brzuszku.

Wtulił się w moje udko.

I co?

I puścił bąka.

Ja nie mogę.

Weź tu bądź miły.

No ale pewnie mu ulżyło.

Potem wstrzyknęliśmy mu z papciem tabletkę przeciwbólową w pysk.

I się trochę rozweselił.

Koniec świata, żeby ludzie się tak zwierzętami przejmowali.

A dzieci na śmietniku.

Akcja porządki.

Wystawiłam na Allegro sukienki.

W tym studniówkową.

Żal mi trochę, ale i tak jej już nie założę.

Dużo skrobii.

Domi

kamidoni, 18 lat

Nibylandia