Zwykle nie mam ochoty robić zdjęć. Zabieram gdzieś aparat i po chwili mają go w rękach moje ucieszone koleżanki. Zdjęcia to dla mnie przede wszystkim wspomnienia, pamiątki, historie. Z każdym z nich przecież jakaś się wiąże, jedne pamiętam lepiej, inne gorzej. Lubię się otaczać zdjęciami, wywoływać je i wkładać do ramek, każda jest inna, zbieram je tak po całym świecie. Póki co większość leży na półce i czeka aż mój tato zabierze się do roboty. Lubię zdjęcia proste, nie zawsze jednoznaczne. Proste ale jednocześnie takie, nad którymi trzeba trochę pomyśleć. Nie lubię kombinowania, sztucznych, ustawianych sesji. Według mnie w zdjęciu nie chodzi o idealną ostrość, cudowny kadr i najpiękniejszą modelkę. Musi mieć po prostu duszę. Coś ukrytego, co zmusza nas do zatrzymania na nim wzroku.
Póki co, traktuję fotografię jako hobby. Chyba nie dążę do ideału. Nie ciekawi mnie to. Średnio znam się na aparatach. Interesują mnie tylko podstawy, które już posiadam.
Najlepsze są zdjęcia, o których nikt nie wie.
