do ya.

Nie puszczasz słów na wiatr, dobrze wiesz, że już wieje.

Znalazłam zdjęcie sprzed środy. To był bodajże wtorek, prawda? Kiedy byliśmy u Miciułki z Kasią, Żoną i Agatą, kiedy robiliśmy głupie zdjęcia mojego tyłka w rajstopach, kiedy wszystko było tak banalnie proste i oczywiste, seks wisiał w powietrzu i nic nikogo nie bolało, Owca wypierdalała z pokoju i było jeszcze pieczywo na kanapki.

Dziś jest całkiem nieźle. Jesteśmy u Żony z dodatkiem w postaci Sylwii. Coś we mnie wybucha.

Lubię go. Jest taki... pojebany. Zaryzykuję znów. Nie chcę się przejechać, nie tym razem. To dzieje się tak szybko. Miarowe zmiany w przeciągu dwóch tygodni od NaKutasowa i tak, jedziemy do Kotani w maju.

Twoje oczy lubią mnie i to mnie zgubi.

Zagram w to jeszcze raz, zagram z Tobą i zginę.