nie moje.

- Pomyśl tylko... Jeśli masz bardzo łatwą grę i wygrasz ją za pierwszym razem, to po chwili już ci się ona nudzi. Bo wiesz, że i tak zaraz znów ją wygrasz. Prawda?
- No tak, ale..
- Życie jest jak gra. Jak domek z kart. Układasz go a jak się zawali to go odbudowujesz.. i tak wciąż na nowo. Kiedy widzisz, że coś ci się chwieje, to podtrzymujesz tą kartę.. To nie jest takie proste. Rzadko się zdarza, że ułożysz domek. Dlatego ludzie układają takie domki, bo one nie są łatwe do układania. Gdyby było łatwo je ułożyć, ludziom znudziłoby się to tak, jak te łatwe gierki które przechodzi się za pierwszym razem.
- Tak, ale jeśli grasz i grasz i nic nie wychodzi to z czasem taka gra też ci się nudzi, bo wiesz, że dalej nie jesteś w stanie jej przejść..
- I tak bywa.. Ale po jakimś czasie wracasz do tej gry, bo jesteś ciekawa co jest dalej.. Tak jak ja jestem zawsze ciekawy co zdarzy mi się następnego dnia.
- A jeśli ja nie jestem i nie chce tego wiedzieć?

i jak zwykle doszła do głosu ta najgorsza strona mnie. jeśli ja czuje sie tak strasznie podle i paskudnie to nie wyobrażam sobie nawet jak możesz czuć sie teraz Ty. i moge chyba tylko Cie przepraszać choć to i tak tak cholernie mało. choć to pewnie nic już nie znaczy. niewiem co powiedzieć, a raczej napisać. niewiem czy to przeczytasz, czy jeszcze kiedykolwiek tu zajrzysz. 

tak, myśle że jestem po prostu idotką. i to taką, która potrafi tylko ranić. 

.. 

imagine182

Nowy Świat