My football hero.

     Cóż za emocjonujący dzień! Pomijając, że Chelsea stała się mistrzem Europy, dzisiejsza doba jest ważna, praktycznie dla wszystkich Madridistas. Dzisiaj swoje 31 urodziny, obchodzi człowiek, który tworzy fundament Realu Mourinho. Mężczyzna, który oddanie swojej drużynie, podkreśla każdym swoim występem. Człowiek niezastąpiony, jeden z największych Madridistas w Realu Madryt - Iker Casillas. Dla mnie jest to bardzo wyjątkowa osoba, dlaczego? Wyłącznie jemu zawdzięczam to, że w tej chwili mogę nazwać siebie kibicem Realu Madryt, ale przejdźmy do konkretów. Mistrzostwa Europy 2008 rok. Mecz Hiszpania-Włochy, który zakończył się rzutami karnymi. Ikerowi przyszło mierzyć się z niegdyś najlepszą gwiazdą bramkarską - Ginluigim Buffonem. Tak, to Casillas wygrał owe starcie, dając swojej drużynie awans do kolejnych rozgrywek. Właściwie od tej pory, zaczęłam się interesować jego osobą. Dowiedziałam się, że należy do Realu Madryt. Obejrzałam kilka występów i od tamtej pory, mogę nazywać siebie kibicem Galaktycznych. Ten człowiek zdobył wszystko, co możliwe z Realem Madryt. Teraz, kiedy jest jego kapitanem, ma szansę powiększyć swoje osiągnięcia z drużyną, która kładzie na kolana, rekordy pobite przez Galaktycznych kilkanaście lat temu. Iker, to mężczyzna niesamowicie oddany swojej drużynie. Dla ekipy jest w stanie odstawić "godność" kibica i piłkarza, aby jej bronić przed atakami krytykujących ludzi. Zawsze mężnie i godnie nosi na piersi herb Realu Madryt, od samego przystapienia do Madryckiej szkołki. Od kiedy przyjął kapitańską opaskę, stał się odpowiedzialnym przewodnikiem swojej drużyny. Porażkę zawsze przyjmuję na swoje barki, w pełni podtrzymując drużynę przy optymistycznej myśli. W naszej pamięci, do końca życia pozostaną jedne z największych derbowych porażek Realu Madryt : 6-2 i 5-0... Wtedy nie było miejsca na lamenty. Przegraliśmy, więc trzeba było się podnieść. Co prawda walka o honor trwa dalej, jednak jesteśmy na bardzo dobrej drodze, ku całkowitemu pokonaniu, naszych odwiecznych rywali. Niezliczona ilość Derbowych porażek, ciążyła na sercach wszystkich piłkarzy, jednak najbardziej na naszym kapitanie. To on ponosił za nią całkowitą odpowiedzialność. Kiedy przyszło nam świętować zwycięstwa na Camp Nou, byłam pewna, że był to jego najszczęśliwszy mecz owego sezonu. Ogarnia Cię niesamowite uczucie, kiedy widzisz, że drużyna, której on poświęcił całe swoje futbolowe życie, uszczęśliwia go w ciągu 90 minut. Czujesz się dumnym, wiedząc, że po Puchar La Ligi, sięgnęła osoba, dla której ta ekipa, jest wszystkim. Jest całkowitą pracą, jaką włożyli wszyscy w udoskonalaniu samych siebie, jest całkowitym wysiłkiem włożonym w każde zwycięstwo, jest każdą dobrą nadzieją w powrocie do chwały, jest każdą porażką i remisem, jaie zaliczyliśmy w tym sezonie... Pod jego przewodnictwem, Real Madryt staje się jeszcze lepszą drużyną. Iker ma okazję prowadzić jednego z największych tytanów futbolowych na świecie, a dyskusjom niepodlega fakt, iż na to wszystko zasłużył. Jest najlepszy, od kilku lat nikt nie może równać się z jego osiąnięciami. Szacunek i pokora, to rzeczowniki, które mogą określić jego osobowość. Zawsze znajdzie w sobie promyk odwagi, aby pogratulować zespołowi, któremu udało się, pokonać jego zespół, lub w jakiś sposób podnieść na duchu przegranych. Skromność przemawia przez niego zawsze. Kiedy mówi się o jego tytułach, on zawdzięcza je swojej drużynie, bez której by tego nie osiągnął. Iker, prowadź swoją drużynę przez najbliższe kilka lat, do powrotu na szczyt. Feliz Cumpleanos, Iker!

ilovemadrid

Wrocław