spadł śnieg.. nie.. to nie śnieg, to mega ogromny grad. to wszystko mnie przerasta. Za dużo chwil kiedy wszystko traci sens. za dużo łez wylanych w poduszkę, wypalonych ze złości papierosów. Odejdź!! Idź sobie z mojego świata! Niech będzie jak ma być, niech się wypełni. czasem lepiej zapłakać raz mocniej niż tysiąc razy po cichu. coś umarło... ale coś też narodzi sie na nowo. Dość już tłumaczeń, przeprosin, pięknych słów, próśb o kolejną szanse. Najwyższa pora abym sobie to wszystko poukładała, abym ogarnęła ten cały chaos. Najwyższa pora stanąc z kolan na nogi i podnieść głowę. Czy nas jeszcze coś łączy? tak, mały człowiek, za którego oddałabym życie i wiem, że Ty też. ale to za mało by budować wspólną przyszłość. a Miłość? chyba jej nie ma. nie tylko w nas ale w ogóle. monotonia życia zabija wszystko. trzeba być silnym. tylko silni ludzie wygrywają. nie poddawać się tylko podnosić i walczyć dalej. o życie. i o szczęście. choćby takie złudne, namalowane ołówkiem. a co z tym prawdziwym szczęsciem? wrzucone między bajki opowiadane synkowi. złapać oddech i dystans. spojrzeć na wszystko z zewnątrz. poukładać w głowie, ale nie sklejać, bo sklejać nie ma co. tym razem to ja zatrzymuje zegar, ja skłaniam siebie do przemyśleń i ja zadecyduje o tym co będzie dalej. zamknąć rozdział książki i wsadzić ją głęboko do szafy... tak, to jest przykre. i pojawiają się łzy i pytania i chęć złapania za telefon. ale to minie. z każdym dniem będzie słabło aż całkiem zniknie. wygramy tę walkę. pomimo rany  w sercu, wygramy ją...

dość brania spraw w swoje ręce... zostawić to wszystko pieprzonemu losowi[....]

Ilona

iloooncia91, 20 lat

Ostrowiec Świętokrzyski