właściwie ostatnie godziny.. myślę właśnie czy to cokolwiek zmienia.. no bo co? psychicznie zostaje taka jaka byłam,a fakt , że będę miała w kieszeni mały kartonik , który będzie mówił , że mam 18 lat, chyba nie sprawi ,że nagle stanę się poważna, rozważna i i niewiadomo jak dorosła. nie widzę różnicy miedzy sobą DZIŚ a moim jutrzejszym ja.
18 lat.. sporo. Ile się wydarzyło , ile przezyłam, ilu ludzi poznałam, ile się naplakalam ,ale i uśmiałam. Wiadomo, wiele z tych rzeczy glęboko zapadło mi w pamięć,a może i w serce. Wiele razy w ciągu tych lat się rozczarowałam ,ale chyba z biegiem lat , tych rozczarowań będzie jeszcze więcej. Mimo wszystko mam poczucie,że nie do końca wykorzystalam te lata. Doceniam to co już minęło, to co się skończylo.. to co było.. i tym co się do tego przyczynili - dziękuję! także tym którzy zranili - bo to też czegoś mnie nauczyło. Przez te lata zbierałam doświadczenia, teraz czas je wykorzystać!
postanowienia?
nabrać hartu ducha, sił na walkę z życiem (czasem z wiatrakami) , osiągnąć to co mi tam w głowie świta.. i miejmy nadzieje , ze świat stoi dla mnie otworem..
no to czas..

start! 

Marta Anna

horreur, 18 lat

Wolsztyn