I juz po wszystkiemu

Zdjecie z przystanku autobusowego, gdzie czekalam na swoj pierwszy autobus w drodze do domu.

Juz jestem z powrotem. Zmeczona i teskna do nowopoznanych znajomych z obozu. Ale pelna wdziecznosci do rodzicow i losu za mozliwosc tak ciekawie spedzonych wakacji :)

Podroz? Dluuuuuuuuga. Wciaz jestem po niej zmeczona. I wciaz nie moge uwierzyc, ze jestem tutaj. I ze te dwa miesiace tak szybko minely. No i teskno mi-to przede wszystkim.

I tym melancholijnym akcentem zakoncze dzialalnosc tego photobloga. Dziekuje za odwiedziny i komentarze (te drugie niezwykle podtrzymywaly mnie na duchu na obczyznie). Do widzenia! (kto wie, moze bedzie ciag dalszy? Na przyklad haniawanglii, haniawnowejzelandii itp ;) )

I, tradycyjnie, pozdrawiam serdecznie!