dziś nad światem zmienił ktoś nieba błękit w chmur atrament 
Jakby pragnął deszczem swą opowieść snuć
Pierwsza kropla na mą dłoń 
Ludzie kryją się w zaułkach 
Gubiąc gdzieś po drodze sens deszczowych słów 

Przemoknięte serca miast i tylko ty i ja 
Szczęśliwi tym dniem 
Bo choć zapomniał o nas świat 
Mokrzy od stóp do głów 
Nie tracimy nadziei...

Po ulicach płyną już trosk potoki, skarg strumienie 
By wślizgnąć się za rogiem pod omszały bruk 
Nikt już nie chce słuchać dziś 
Słów deszczowych opowieści 
Na co komu obcych
Kropel deszczu szept 

ciężki dzień. Jutro jeszcze gorszy.

To nic. Nie ważne.

Mam dość.

Dziękuję za współpracę.

A może ktoś jeszcze jakieś ciekawostki?

Pozdrawiam: tych najbliższych i najlepszych.

hakunamatata99, 23 lata

Elbląg