czas

 dzień jak co dzień, czyli b.pozytywny:

m) sesja zdjęciowa na śniegu zamiast języka polskiego

n)skrócone jutrzejsze lekcje

o)informacja o tym, że w piątek jest u mnie impreza

p)przytulasy z Filipem^(kotem)

r)rozmowa z Filipem^{(człowiekiem)}

s)rozmowy z ludźmi, z którymi na co dzień nie gadam

t)wieczorny spacerek z Lenką

u)wciąż zakochanam    

Nie znoszę czekania. Czekanie męczy mnie bardziej niż cokolwiek innego, wyczerpuje mocniej niż intensywny sport, złości jak poważny problem. Męczy mnie czekanie na autobus, czy tramwaj- chodzę więc na piechotę. Męczy mnie czekanie aż woda w czajniku się zagotuje- zawsze wyłączam czajnik przed czasem. Męczy mnie czekanie na wiosnę- ubieram więc sukienki i cienkie rajstopy, a potem odpłacam się samej sobie zapaleniem płuc. Męczy mnie czekanie  na listonosza- sterczę zatem godzinami  w kolejce na poczcie, z avizem w ręku, czego także nie znoszę. Męczy mnie czekanie na zakończenie książki- zawsze czytam najpierw ostatnie zdanie. Męczy mnie czekanie aż kosz z praniem się zapełni, żeby móc zapełnić pralkę. Męczy mnie, że kwiatki podlewa się raz w tygodniu-skąd u licha mam pamiętać o tym raz na tyle dni? Gdybym robiła to codziennie to bym nie zapominała i nie miała bym hodowli potpourri w doniczkach. Męczy mnie czekanie na Ciebie- a jednak czekam... W czekaniu najbardziej męczące jest to, że musisz czekać- jesteś całkowicie bezsilny- i ta właśnie bezsilność, to pierd*lone uczucie, że nic nie możesz zrobić, tak cholernie męczy. Osobiście próbuję z tym walczyć, z marnym skutkiem. Czuję się jak Don Kichot walczący z tymi je*anymi wiatrakami. Nie znoszę czekania, a jednak świadomie zgadzam się na to, bo chcę czekać na Ciebie.

/ziemskie iluminacje/